ნიკო ნიკოლაძის სარედაქტორო მოღვაწეობა

აბსტრაქტი

ნიკო ნიკოლაძე XIX საუკუნის მეორე ნახევრის ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო მოღვაწე იყო. მან ღრმა და საფუძვლიანი განათლება მიიღო, წლების მანძილზე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა რუსეთსა და ევროპაში. ასაკის მიუხედავად, ის საუკეთესოდ იყო მომზადებული საზოგადო მოღვაწეობისათვის. ნიკო ნიკოლაძემ შესანიშნავად იცოდა, რა მძლავრი ირაღი იყო ინტელიგენციის ხელში პრესა და პერიოდული გამოცემები, ამიტომ თავისი შეგნებული ცხოვრების დიდი ნაწილი სწორედ ჟურნალ-გაზეთებთან თანამშრომლობას მოახმარა, რითაც უდიდესი წვლილი შეიტანა, ერთი მხრივ, ქართული ჟურნალისტიკის განვითარებაში, მეორე მხრივ კი - ქართული საზოგადოების გონებრივი თვალსაწიერის გაფართოების საქმეში. ნიკო ნიკოლაძის შესახებ არაერთი მონოგრაფია თუ გამოკვლევაა დაწერილი, თუმცა ცალკე კვლევის საგნად არავის უქცევია, თუ რა ტიპის მხატვრულ ტექსტებს ბეჭდავდა იგი „დროებასა“ და „კრებულში“; რა კრიტერიუმებით ხელმძღვანელობდა გამოსაქვეყნებელი მასალის შერჩევისას, რომელ ავტორებსა თუ ჟანრებს ანიჭებდა უპირატესობას და რატომ.

წინამდებარე სამაგისტრო ნაშრომი ეძღვნება ნიკო ნიკოლაძის სარედაქტორო მოღვაწეობას. გაზეთ „დროებასა“ და ჟურნალ „კრებულზე“ დაკვირვებით შევეცადეთ გამოგვეკვეთა ნიკო ნიკოლაძის სარედაქციო პოლიტიკა; გამოგვევლინა მისი პრიორიტეტები, მუდმივი თანამშრომლები; ასევე, გვსურდა დაკვირვებოდით, თუ რა გამოწვევების წინაშე დგებოდა ის, როგორც რედაქტორი და რა სტრატეგიას ირჩევდა პრობლემების მოსაგვარებლად.

სრული ტექსტი: PDF, 99 გვერდი. ნაშრომის გახსნა

ამ ნაშრომის აბსტრაქტი და სრული ტექსტი ხელმისაწვდომია OpenScience.ge-ზე: openscience.ge/handle/1/646