დრამატული კონფიგურაციის გენდერული ასპექტები (ავგუსტ სტრინდბერგის მამასა და დავით კლდიაშვილის დარისპანის გასაჭირში)

აბსტრაქტი

სამაგისტრო ნაშრომი წარმოადგენს ცდას, XIX-XX საუკუნის მიჯნის, სხვადასხვა კულტურულ კონტექსტში შექმნილ დრამატულ ტექსტებში შესწავლილ იქნას დრამატული კონფიგურაციები. ნაშრომის მიზანია დრამატული კონფიგურაციების გენდერული ასპექტების შესწავლა და მოცემული ორი პიესის სტრუქტურაზე მათი გავლენის ანალიზი. საკვლევად შერჩეული პიესებია ავგუსტ სტრინდბერგის მამა და დავით კლდიაშვილის დარისპანის გასაჭირი. ტექსტებში კონფიგურაციათა შესწავლა განხორციელდა მანფრედ პფისტერის მიერ შემუშავებული მეთოდოლოგიის საფუძველზე. კონფიგურაციის ცნება დრამის თეორიაში 1970-იანი წლების მეორე ნახევარში იმკვიდრებს ადგილს, თუმცა, მისი წინაპირობები გვხვდება ჯერ კიდევ მე-20 საუკუნის 20-იან წლებში.

ნაშრომში მიმოხილულია დრამის თეორეტიკოსების პფისტერის, ბრანდელის, ედგარისა და ასევე თეატრის სემიოტიკოსთა თეორიები; ცალკე თავი ეთმობა დარისპანის გასაჭირისა და მამის ესახებ შექმნილ სამეცნიერო ლიტერატურას. ტექსტების შესწავლის საფუძველზე დადგინდა, რომ ორივე პიესაში წარმოჩნდება მკვეთრად პატრიარქალური მოდელის გენდერული იერარქია; სტრინდბერგის მამაში კონფიგურაციები გენდერულად კონფრონტაციული ხასიათისაა და სიუჟეტის განვითარებაში გადამწყვეტი როლი ენიჭება; კლდიაშვილის დარისპანის გასაჭირში კი კონფიგურაციებში პასიური გენდერული კონფრონტაციაა წარმოდგენილი. შესაბამისად, სტრინდბერგთან იერარქია ნადგურდება, კლდიაშვილთან კი უცვლელად არის შენარჩუნებული.

წყაროში (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის რეპოზიტორია) დაცულია ნაშრომის სატიტულო გვერდი და აბსტრაქტი. წყაროს ნახვა