იდიომების სტრუქტურა და სემანტიკა ქართულში (შედარებით-შეპირისპირებითი ანალიზი: ინგლისური, ახალი ბერძნული და რუსული ენების მასალის საფუძველზე)

აბსტრაქტი

იდიომების სტრუქტურა და სემანტიკა ქართულში (შედარებითშეპირისპირებითი ანალიზი: ინგლისური, ახალი ბერძნული და რუსული ენების მასალის საფუძველზე) კვლევის მიზანს წარმოადგენს იდიომური გამოთქმების სტრუქტურულსემანტიკური ანალიზი ქართულ ენაში და მოპოვებული მასალის შეპირისპირება რუსულის, ახალბერძნულისა და ინგლისურის სათანადო მასალასთან. გამოკვლევა ორი ნაწილისაგან შედგება: თეორიული და პრაქტიკული ნაწილებისაგან. იდიომების სტრუქტურულ-სემანტიკურ კანონზომიერებათა გამოვლენას საფუძვლად უდევს ბ. ფრეიზერის მიერ შემოთავაზებული დახარისხების სისტემა და იდიომის ტრანსფორმაციულ შესაძლებლობათა შესწავლა წარმომშობი გრამატიკის ჭრილში. ჩვენი დეფინიციით, იდიომი შესიტყვების ფორმისა და ერთიანი სემანტიკური მნიშვნელობის მქონე ერთეულია.

ქართულში იდიომი, შემადგენელი კომპონენტების გრამატიკული ბუნებიდან გამომდინარე, თავისი მორფოსინტაქსით კომპოზიტური ბუნებისაა. ამდენად, მნიშვნელოვანია და შესაძლებელი იდიომების „მდგრადობის‟ ხარისხის შეფასება და განსაზღვრა. ნაშრომის თეორიული მხარე შეიცავს მოპოვებული მასალის ანალიზს, რომელიც განხორციელდა სტრუქტურული და წარმომშობი გრამატიკების ფარგლებში დამუშავებული მასალის საფუძველზე. აღნიშნული მიმართულების შერჩევა განპირობებული იყო იმ მოსაზრებით, რომ იდიომი ქართულში მორფოსინტაქსური თვისებების თვალსაზრისით კომპოზიტურია, რაც, თავის მხრივ, ზეგავლენას ახდენს შემადგენელი კომპონენტების სემანტიკურ ერთიანობასა და სინტაქსურ ტრანსფორმაციაზე. შესაბამისად, არჩეული მიმართულების გათვალისწინებით, ყურადღება გავამახვილეთ პროეცირების დონეებზე, ბრუნების ფილტრსა და თეტა-კრიტერიუმზე ქართული ენისათვის დამახასიათებელი გრამატიკული სტრუქტურის ფარგლებში.

ნაშრომი შედგება ხუთი ნაწილისაგან:

სრული ტექსტი ხელმისაწვდომია აქ: ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის რეპოზიტორია. ნაშრომის გახსნა